Hosting en uptime: waar je op let als ondernemer

Hosting is het onderdeel van een website waar je het minst over nadenkt, tot er iets misgaat. Dan is het ineens het enige dat telt: de site is niet bereikbaar, formulieren komen niet aan en klanten haken af. In dit artikel leggen we uit wat je van een hostingpartij mag verwachten, hoe je een uptimebelofte leest, wat een storing met je vindbaarheid doet en welke vragen je stelt voordat je tekent. We noemen geen aanbieders of prijzen; het gaat om de vragen.

Wat hosting precies is

Hosting is de computer (of het netwerk van computers) waarop je website draait en waar bezoekers hem ophalen. Je domeinnaam is het adres, de hosting is het gebouw. Een hostingpakket kan alleen ruimte zijn, maar kan ook updates, back-ups, beveiliging en ondersteuning omvatten. Dat verschil bepaalt vrijwel alles: twee pakketten kunnen er hetzelfde uitzien en toch heel iets anders leveren.

Wat “99,9% uptime” betekent

Uptime is het deel van de tijd dat je site bereikbaar is. De percentages klinken allemaal hoog, maar het verschil in uren is groter dan je denkt. Reken het zelf uit: een jaar heeft 8.760 uur.

• 99% staat toe dat de site ongeveer 87,6 uur per jaar onbereikbaar is, bijna vier dagen.
• 99,9% staat ongeveer 8,76 uur per jaar toe, grofweg 43 minuten per maand.
• 99,99% staat ongeveer 53 minuten per jaar toe, ongeveer 4 minuten per maand.

Let op wat zo'n percentage niet zegt. Meestal telt een uptimebelofte alleen de storingen die de hostingpartij zelf veroorzaakt, vaak met uitzonderingen voor gepland onderhoud. Wie het percentage meet en hoe, staat in de voorwaarden. Vraag dus: hoe wordt uptime gemeten, wat telt niet mee en wat krijg je als de belofte niet gehaald wordt? Een belofte zonder gevolg is een marketingzin.

Wat een storing met je zoekresultaten doet

Google schrijft in de documentatie over HTTP-statuscodes dat serverfouten (5xx) en 429 ertoe leiden dat de crawlers van Google tijdelijk minder crawlen. Voor pagina's die al in de index staan blijven die in eerste instantie bewaard, maar worden ze uiteindelijk verwijderd als ze blijven falen; URL's die aanhoudend een serverfout geven worden uit de index gehaald. Zodra de server weer met een 2xx-code antwoordt, verhoogt Google het crawltempo geleidelijk weer. De boodschap voor een ondernemer: een korte storing kost je meestal weinig zoekverkeer, maar een storing die dagen duurt, of een site die structureel instabiel is, kan wel degelijk zichtbaarheid kosten. Daarnaast is er de directe schade: een bezoeker die op een foutpagina belandt, komt vaak niet terug.

Voor gepland onderhoud geldt: laat de server dan een serverfoutcode teruggeven (zoals 503) in plaats van een pagina die “alles is in orde” suggereert maar leeg is. Google beschrijft dat lege pagina's of foutmeldingen die met een 200-code worden teruggegeven, door Search Console als “soft 404” worden aangemerkt. Check dit met je ontwikkelaar of hostingpartij.

Snelheid begint bij de server

De eerste stap in elke paginalading is de reactie van de server. web.dev noemt dit Time to First Byte (TTFB): de tijd tussen het begin van de navigatie en het eerste byte van het antwoord. TTFB bestaat uit onder meer DNS, het opzetten van de verbinding, TLS en de verwerking op de server. Als vuistregel noemt web.dev dat een TTFB van 0,8 seconde of minder goed is en dat waarden boven 1,8 seconden slecht zijn. TTFB is geen Core Web Vital, maar het gaat vooraf aan alle andere laadmetingen: een trage server maakt het moeilijk om een goede Largest Contentful Paint te halen. Meer over die metingen in Core Web Vitals uitgelegd. Een goede host helpt hier op twee manieren: snelle servers dicht bij je bezoekers en caching, zodat pagina's niet bij elk bezoek opnieuw worden opgebouwd.

De eisen die je software stelt

Gebruik je WordPress of een ander systeem, controleer dan of de host de actuele versies ondersteunt. WordPress.org noemt als aanbevolen eisen onder meer een actuele PHP-versie, een recente MariaDB- of MySQL-versie en HTTPS-ondersteuning. Een host die jarenlang op oude versies blijft draaien, is een risico voor je beveiliging en uiteindelijk ook voor de werking van je site. Dit is een eenvoudige controle die je kunt doen voordat je tekent: vraag welke versies er draaien en wie ze bijwerkt.

HTTPS is een basis, geen extra

Vrijwel elke serieuze host biedt tegenwoordig certificaten aan. web.dev legt uit dat HTTPS drie dingen beschermt: vertrouwelijkheid, integriteit en authenticiteit. Controleer of het certificaat automatisch wordt vernieuwd en of de hoster daar de verantwoordelijkheid voor draagt. Een verlopen certificaat zorgt voor een waarschuwingsscherm bij je bezoekers, en dat voelt voor hen als een onveilige site. Meer over basismaatregelen: Website-beveiliging voor ondernemers.

Back-ups: bestaan, buiten de server, getest

Een back-up heeft alleen waarde als je hem kunt terugzetten. Vraag: hoe vaak wordt er een back-up gemaakt, hoe lang worden ze bewaard, staan ze op een andere plek dan de server zelf en is een terugzetting ooit getest? Een back-up op dezelfde server die uitvalt, is bij een serieuze storing weg. Wie wint de discussie als er een fout is gemaakt en data verloren is? Dat staat in de voorwaarden.

Privacy, locatie en verwerkersovereenkomst

Als jouw site persoonsgegevens verwerkt (bijvoorbeeld via een contactformulier), is een hostingpartij vaak een verwerker in de zin van de AVG. Artikel 28 AVG vereist dat de verwerking door een verwerker wordt geregeld in een overeenkomst, en artikel 32 vraagt om passende beveiligingsmaatregelen. In de praktijk betekent dat: vraag naar een verwerkersovereenkomst, waar de servers staan en welke beveiligingsmaatregelen de hoster neemt. Meer over de basis in cookies en AVG voor je website. Dit is geen juridisch advies; laat je situatie bij twijfel toetsen.

Vragen om te stellen voordat je tekent

1. Wat is er inbegrepen? Updates, beveiliging, back-ups, ondersteuning, monitoring.
2. Hoe wordt uptime gemeten en wat is de compensatie? En wat telt niet mee?
3. Hoe snel reageert de support, en op welke kanalen? En is er iemand bereikbaar als het misgaat?
4. Welke software-versies draaien er en wie werkt ze bij?
5. Hoe zien de back-ups eruit en wanneer is er voor het laatst een terugzetting getest?
6. Waar staan de servers en is er een verwerkersovereenkomst?
7. Hoe verhuis je weg? Kun je je bestanden en database meenemen, en welke opzegtermijn geldt er?
8. Wat kost het doorlopend, en wat is het tarief na de eerste periode? Lage startprijzen worden soms later duurder.

Zelf monitoren

Je hoeft niet te wachten tot een klant je belt. Een eenvoudige monitoringdienst controleert je site regelmatig en stuurt een melding bij een storing. Zet daarnaast Search Console aan: Google geeft daarin aan als het problemen heeft om je pagina's op te halen. Bij ons is monitoring onderdeel van hosting en onderhoud, zodat je niet zelf hoeft te kijken.

Veelgemaakte fouten

• Alleen op prijs kiezen. Wie goedkoop kiest zonder naar ondersteuning en back-ups te kijken, betaalt de rekening vaak bij de eerste storing.
• De hosting niet zelf in handen hebben. Als alles op de naam van een vorige bureau of freelancer staat, loop je risico als die weg is. Zorg dat het account en je domein op jouw naam staan.
• Geen plan voor als het misgaat. Wie belt wie, hoe wordt er hersteld, hoe lang mag dat duren?

Samenvattend

Goede hosting is onzichtbaar. Je merkt hem pas als hij ontbreekt, en dan wil je dat iemand de verantwoordelijkheid heeft. Wil je weten wat voor jouw site past, of wil je een bestaande opstelling laten controleren? Plan een gratis kennismaking. Lees ook Wat kost een website? voor de doorlopende kosten.

Bronnen

Gecontroleerd op 28 oktober 2026 aan de hand van de bronnen hieronder. Regels en richtlijnen veranderen; dit artikel is algemene informatie en geen juridisch of fiscaal advies.

• How HTTP status codes affect Google's crawlers (Google Search Central)
• Time to First Byte (TTFB) (web.dev)
• Optimize Largest Contentful Paint (web.dev)
• WordPress requirements (WordPress.org)
• Why HTTPS matters (web.dev)
• Verordening (EU) 2016/679, Algemene verordening gegevensbescherming, artikel 28 en 32 (EUR-Lex)

Plan kennismaking